Vos vau contar mon istòria de còr,
Qu’auriái aimat mièlhs que siá manjada.
Traversèri mars e montanhas
Per la poder Veire per de bon.
Sabiái pas qu’existissiá,
Tan me pareissiá extraordinària.
Arribèri a son castèl,
Me la volián pas daissar veire.
M’agachavan de naut.
Èri jutjat abans que pòsca parlar.
Alara ieu los espièri
per n’aprene sus son mond.
Escotèri a las pòrtas
Per n’aprene lo lor parlar,
Per que me pòscan escotar.
Paure pacan que soi,
Anèri far las crompas
Me vestiguèri coma eles,
Perque me pòscan agachar.
De que me cal faire d’autre
Per me poder sarrar d’ela ?
Un pauc mai..
Me dubriguèron las pòrtas,
Dins aquel laberint me la calguèt trobar.
Sabiái pas a que semblava
Mas sabiái que la sauprai reconéisser.
D’un jardin, la vegèri.
Sus un balcon se penchenava.
Malgrat mos apèls, mos cants,
Mas cançons mos poèmas.
Sens dire res, desapareguèt.
Sai pas se m’ausiguèt ...
Sai pas se me vegèt ...
Demorarai solet dins lo dobte
Paroles2Chansons dispose d’un accord de licence de paroles de chansons avec la Société des Editeurs et Auteurs de Musique (SEAM)
