Tota la nuèit s’amagava
d’una branca de figuièr,
sèt estelas resquilhavan
un pam de cèl vers la mar,
sèt estelas qu’estelavan
sèt desirs a tos vistons.
Trompa lo fòc de ma boca
fuèlha amara del rampalm !
Una cançon s’enlairava
que gisclava de mon sanc
e sèt mila grilhs cantavan
jos la vota dels olius.
Fasètz gràcia Nòstra-Dama
a un paure d’aquel cant.
Trompa lo fòc de ma boca
fuèlha amara del rampalm !
Aladonc arribèt l’ora
que l’oracle aviá marcat.
Cuèissa blanca al clar de luna
O ! camin de mon desir,
doas palombas delargadas
son doas frutas dins mas mans
e dos rengs de pèrlas finas
an fait marca dins ma carn.
Trompa lo fòc de ma boca
fuèlha amara del rampalm !
N’aurai pas pro de ma vida
per pensar d’aquela nuèit.
Quand los grilhs de l’olivièra
s’arrestèron de cantar
un angèl contra ma fauda,
plorava, desconsolat ;
angèl de la flor vermelha
espelida pel seren,
l’espèr, en rauba de luna,
dançarèl demest sos plors.
O ! los mots de mèl e d’ombra
que doblidèrem enlà
car la nuèit sus nòstras tèstas
teissiá l’auba per deman.
Paroles2Chansons dispose d’un accord de licence de paroles de chansons avec la Société des Editeurs et Auteurs de Musique (SEAM)
